เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 36 บังเอิญพบไอดะ ยาโยอิ
วันที่ 22 มิถุนายน เวลา 8.00 น.
รถบัสคันหนึ่งที่มีสภาพภายนอกดูเก่าเล็กน้อยแต่ยังคงความสะอาดสะอ้าน กำลังแล่นฉิวตรงไปยังโรงยิมคานางาวะอย่างมั่นคง
ภายในรถ คือกลุ่มนักกีฬาของทีมบาสเกตบอลโชโฮคุที่กำลังเดินทางมาแข่งขันในวันนี้
ทว่าในเวลานี้ สีหน้าของทุกคนกลับดูแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก ทั้งความสิ้นหวัง ความตึงเครียด ความกังวล และความสับสนวุ่นวายผสมปนเปกันไปหมด
บรรยากาศอันน่าอึดอัดภายในขบวนรถราวกับตาข่ายที่มองไม่เห็น แผ่ปกคลุมจนทำให้แทบหายใจไม่ออก
“ไอ้บ้านั่น... ดันมาสายอีกแล้ว... อ๊าก...” อาคางิ ทาเคโนริตาแทบลุกเป็นไฟ เขากัดฟันกรอด ๆ จนเกิดเสียงดัง รอบตัวราวกับถูกปกคลุมด้วยออร่าทะมึนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เส้นเลือดดำบนหน้าผากปูดโปน และถ้ามองใกล้ ๆ จะเห็นว่าเส้นเลือดนั้นยังคงเต้นตุบ ๆ อยู่เลย
สมาชิกทีมโชโฮคุแต่ละคนเงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว พวกเขาซุกตัวอยู่ตรงมุมรถเหมือนลูกนกที่กำลังตื่นตระหนก ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง