เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 33 เลี้ยงบอลความเร็วสูงปรากฏอีกครั้ง
บนสนามแข่ง
เหล่าผู้เล่นทีมโชโยรวมตัวกันแน่น เปลวเพลิงแห่งความไม่ยอมแพ้ลุกโชนอยู่ในแววตาของพวกเขา
วินาทีต่อมา เสียงตะโกนที่พร้อมเพรียงและกึกก้องก็ดังกังวานไปทั่วทั้งสนาม
“โชโย... สู้โว้ย...”
เสียงนั้นดุจดั่งสายฟ้าฟาด ราวกับต้องการปลดปล่อยความอัดอั้นและขุ่นเคืองที่สะสมมาตลอดครึ่งแรกให้ระเบิดออกมาในเสี้ยววินาทีนี้
พอพวกโชโฮคุเห็นโชโยมีขวัญกำลังใจฮึกเหิมถึงเพียงนี้ ซ้ำแรงฮึดยังไม่ลดลงแต่กลับพุ่งสูงกว่าเดิม สีหน้าของทุกคนก็พลันตึงเครียดขึ้นมาทันที แววตาฉายแววระแวดระวัง
ชิงจวินเช่อมมองดูออร่าอันพุ่งพล่านของโชโย มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ประกายความตื่นเต้นพาดผ่านดวงตา เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ว่า “มันต้องแบบนี้สิ ไม่งั้นการแข่งขันก็คงไม่สนุกเอาซะเลย”
อาคางิ ทาเคโนริในฐานะกัปตันทีมโชโฮคุ ย่อมไม่มีทางยอมแพ้เรื่องแรงฮึดให้กับอีกฝ่ายแน่นอน
เขากำหมัดแน่น โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วตะโกนสุดเสียงว่า “ดีล่ะ! ของจริงมันเริ่มต่อจากนี้ต่างหาก โชโฮคุ... สู้โว้ย...”