กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 11 อาภรณ์สีขาวเบอร์ 9 ที่ว่างลง
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
ในเช้าวันที่มีการแข่งขันฝึกซ้อมกับเรียวนัน
หน้าประตูโรงเรียนมัธยมปลายโชโฮคุ
เหล่าสมาชิกชมรมบาสเกตบอลได้มารวมตัวกันที่นี่แล้ว มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ยังมาไม่ถึง นั่นคือ ชิงจวินเช่อ และ ชิมิซึ คาน่อน
“ไอ้เจ้าเวรนั่น สายอีกแล้วตามคาด” อาคางิ ทาเคโนริ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หน้าผาก ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูดขึ้น
โคงุเระ คิมิโนบุ รีบเกลี้ยกล่อมว่า “อาคางิ! นายใจเย็นลงหน่อยสิ! จวินเช่อมาสายไม่ใช่เรื่องวันสองวันเสียหน่อย”
อาคางิ ทาเคโนริ ทำเสียงฮึดฮัดไม่สบอารมณ์ “นายพูดอะไรแบบนั้น ถ้าหากทุก ๆ การแข่งขันหลังจากนี้ยังมาสายอีก แล้วการแข่งขันจะดำเนินต่อไปได้ยังไงล่ะ?”
โคงุเระ คิมิโนบุ เองก็จนด้วยคำพูดไม่รู้จะกล่าวอะไรต่อดีในชั่วขณะนั้น
ซากุรางิ ฮานามิจิ สอดปากพูดแทรกขึ้นมาอย่างได้ใจ “ฉันบอกแล้วไง! ไอ้คนไม่มีความตรงต่อเวลาแบบนั้น พวกเราไม่ต้องไปสนใจมันหรอก!”