เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 264 ราวกับเผชิญวันสิ้นโลก
เมื่อเผชิญหน้ากับยานรบของศัตรูที่บินวนอยู่อย่างหนาแน่นเต็มท้องฟ้า สิ่งที่ว่านหยางเชียนทำได้ในตอนนี้ก็เพียงมองพวกมันด้วยความหวาดกลัว เขาอยากให้มีใครสักคนมาช่วยเหลือในวินาทีนี้เสียเหลือเกิน แต่ดูเหมือนว่ามันจะสายเกินไปแล้ว
ว่านหยางเชียนเหลือบมองปินเฉินหลิ่งและซินหมิงที่ล้มอยู่บนพื้นอย่างทุลักทุเลข้างกาย ความรับผิดชอบอันแรงกล้าพลันเอ่อล้นเข้าสู่หัวใจ ภายใต้แรงกดดันของกองทัพศัตรู ว่านหยางเชียนอดทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัสลุกขึ้นยืนช้า ๆ พร้อมกันนั้นก็ชักกระบี่ยาวเลเซอร์สองเล่มออกมา
ในวินาทีนี้ ว่านหยางเชียนเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับศัตรูสามร้อยหรือแม้กระทั่งสามพันรอบ แม้ร่างกายจะบาดเจ็บสาหัสก็ยังอยากปกป้องสหายของตน เห็นเพียงว่านหยางเชียนบิดคอขยับกระดูกแล้วตั้งท่าจู่โจม สายตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นดุร้ายอย่างยิ่งในชั่วพริบตา พร้อมกันนั้นก็เต็มเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่นอย่างที่สุด
แต่ในสายตาของศัตรู พฤติกรรมของว่านหยางเชียนเช่นนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเพียงการดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์ก่อนตาย ไม่ต้องใช้เหล่าเทพดาราพูฉีถาน พวกศัตรูที่กระจัดกระจายเหล่านี้ก็สามารถกำจัดว่านหยางเชียนได้อย่างสิ้นซาก แม้แต่กระดูกก็จะไม่เหลือไว้
เมื่อลมหนาวพัดผ่านอย่างเงียบเชียบ ว่านหยางเชียนก็เปิดโหมดขีดจำกัดของเกราะจักรกลเทพทันที จากนั้นว่านหยางเชียนก็กระโดดขึ้นพุ่งตรงเข้าหากลุ่มยานรบของศัตรู เพียงชั่วพริบตา แสงไฟผืนใหญ่ก็ปกคลุมท้องฟ้า นั่นคือการระเบิดนับไม่ถ้วนของยานรบศัตรู