เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 246 ยุทธการที่จู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว
โดยไม่รู้ตัว ผ่านไปกว่าครึ่งเดือนแล้ว สิ่งที่ทำให้รู้สึกแปลกก็คือ ครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้สงบเงียบมาก ไม่มียุทธการ ไม่มีเลือดเนื้อ ราวกับว่าโลกนี้ได้กลายเป็นสันติสุขไปแล้ว...ถึงแม้ก่อนหน้านี้ก็เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเหมือนกันก็ตาม
แต่ถึงกระนั้น สำนักงานใหญ่ฉยงเหอก็ยังไม่ผ่อนปรนการป้องกัน พร้อมกันนั้นก็ส่งทีมหลายทีมออกไปจัดหาทรัพยากร เพียงแต่ทีมเหล่านั้นนับตั้งแต่วันแรกที่ออกเดินทางก็ติดต่อไม่ได้อีกเลย ไร้ข่าวคราวอย่างสิ้นเชิง ราวกับระเหยหายไปจากโลก
จนถึงตอนนี้ ห้องสื่อสารของสำนักงานใหญ่ฉยงเหอยังคงพยายามติดต่อทีมเหล่านั้นอยู่ ทุกคนต่างยุ่งกันวุ่นวาย คนที่เหงื่อท่วมหัวเห็นได้ทั่วไปที่นี่ ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่ผู้ก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยีก็ยังค้นหาทีมเหล่านั้น แต่ทุกคนก็ได้มือเปล่ากลับมา
เมื่อเวลาค่อย ๆ ผ่านไป ความสิ้นหวังก็ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุดในใจของทุกคน แม้แต่ผู้ก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยีก็ plunged ลงสู่ความสิ้นหวังอันลึกซึ้ง ตะวันลับขอบฟ้า ผู้ก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยีสองคนยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของเมือง พวกเขามองดวงอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน ในใจอดรู้สึกว้าเหว่ขึ้นมาไม่ได้
ลมที่พัดพาเม็ดทรายเหลืองพัดมาอย่างแผ่วเบา วัชพืชบนพื้นสั่นไหวเล็กน้อย เมื่อวัชพืชถูกทรายเหลืองกลบฝัง โลกนี้ก็ราวกับจมลงสู่ความเงียบงันอีกครั้ง ซินหมิงกอบทรายเหลืองขึ้นมาหนึ่งกำแล้วถูเบา ๆ ในดวงตานอกจากความเศร้าแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่น