เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 223 วิ่งแข่งกับความตาย เหนื่อยแค่ไหนก็ไม่หยุดพัก
เมื่อเรือกู้ภัยมาถึงจุดหมาย หน่วยกู้ภัยก็เริ่มปฏิบัติการกู้ซากทันที พยายามนำสิ่งที่ส่งสัญญาณขึ้นมาจากน้ำอย่างรวดเร็ว ขณะที่ว่านหยางเชียนก็คอยสนับสนุนการทำงานของพวกเขา เขาอุ้มเครื่องมือกู้ซากแล้วดำลงไปในทะเล
ระหว่างที่ดำลง ว่านหยางเชียนสแกนสภาพแวดล้อมในทะเลไปตลอด หากจะไปถึงก้นทะเลจริง ๆ คงต้องใช้เวลาอีกเกือบสิบกว่านาที เมื่อเห็นเช่นนั้น ว่านหยางเชียนจึงเร่งความเร็วในการดำลงไป เขาไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป
ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที ว่านหยางเชียนก็มาถึงก้นทะเล เขายืนอย่างมั่นคงบนพื้นก้นทะเลและเริ่มสแกนทุกจุดของก้นทะเล รอบตัวมืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่มือ ว่านหยางเชียนทำได้เพียงสแกนไปด้วยเคลื่อนไหวไปด้วย แต่การเคลื่อนไหวแบบนี้ย่อมไม่ง่ายแน่นอน
ความเร็วในการเคลื่อนไหวใต้ทะเลช้ามาก ก้าวแต่ละก้าวค่อนข้างยากลำบาก ตอนนี้ว่านหยางเชียนยังคงเหงื่อไหลท่วมหัว เขารู้สึกได้ชัดว่าเกราะจักรกลเทพที่เคยเบาหวิวกลับหนักราวกับพันชั่ง
แต่ถึงกระนั้น ว่านหยางเชียนก็ไม่มีความคิดจะยอมแพ้แม้แต่นิด เขาคิดเพียงว่าจะรีบนำสิ่งที่ส่งสัญญาณขึ้นไปให้เร็วที่สุด เพื่อช่วยหน่วยกู้ภัยจีนไต้หวันทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ
ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าฝีเท้าของว่านหยางเชียนช้าลงเรื่อย ๆ แม้จะเปิดโหมดต่อสู้ของเกราะจักรกลเทพ ความเร็วก็ไม่ได้เร็วขึ้นมากนัก ถึงขั้นมองด้วยตาเปล่าแทบไม่ออก ตอนนี้ว่านหยางเชียนตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก