เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 208 เราจะจดจำชื่อของพวกเขาตลอดไป
“คุณว่าอะไรนะ”
หลังจากหลานอ๋าวเสียงได้ยินวิธีการจากปากของเทียนไหลชิวเอ่อร์ก็ดูตกใจอย่างมาก เขาไม่อยากเชื่อว่าเทพเจ้าผู้หนึ่งจะให้ทหารหนึ่งแสนนายไปตาย ตอนนี้สงครามได้เข้าสู่ระยะที่ดุเดือดที่สุดแล้ว หากปล่อยให้ทหารหนึ่งแสนนายไปตาย นั่นย่อมเป็นการสูญเสียที่ประมาณค่าไม่ได้อย่างแน่นอน
ดังนั้นหลานอ๋าวเสียงจึงปฏิเสธวิธีการของเทียนไหลชิวเอ่อร์เสียงแข็ง
“ไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! ข้าไม่มีทางปล่อยให้ทหารของข้าไปตายเด็ดขาด! แถมยังต้องจัดทหารหนึ่งแสนนาย เจ้าก็เห็นแล้วว่าสงครามตอนนี้เป็นอย่างไร หากขาดทหารหนึ่งแสนนายไป หลังจากนี้เราจะรับมือศัตรูได้อย่างไร!”
แต่ยังไม่ทันที่หลานอ๋าวเสียงจะพูดจบ เทียนไหลชิวเอ่อร์ก็ตะโกนใส่หลานอ๋าวเสียงเสียงแข็งขึ้นมาทันที เสียงนั้นดังก้องไปทั่วทั้งหอโถงกลาง ชั่วขณะหนึ่งทุกคนในหอโถงกลางต่างเงียบลง และไม่กล้าส่งเสียงใด ๆ อีก
“หากเราทุกคนตายในวิกฤตครั้งนี้ แล้วจะเอาอะไรมารับมือศัตรูในภายหลัง?! นี่คือวิธีเดียว และเป็นวิธีเดียวที่เป็นไปได้ในโชคชะตา! หากมีวิธีอื่น ข้าจะปล่อยให้ทหารหนึ่งแสนนายไปตายได้อย่างไร?!”
ดวงตาของหลานอ๋าวเสียงเบิกกว้าง เขาถูกออร่าและน้ำเสียงของเทียนไหลชิวเอ่อร์ทำให้ตกใจอย่างสิ้นเชิง หลานอ๋าวเสียงกลืนน้ำลายเอื้อกหนึ่ง เริ่มเงียบลง และครุ่นคิดถึงคำพูดของเทียนไหลชิวเอ่อร์เมื่อครู่