เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 203 กำหมัดให้แน่น เผชิญหน้ากับวินาทีที่ยุทธการเปิดฉาก
ปินเฉินหลิ่งคุกเข่าอยู่หน้าหลุมศพของบิดามารดาเป็นเวลานาน สามสิบนาทีผ่านไปนานแล้ว เขารู้ดีว่าต้องรีบออกจากที่หลบภัยใต้ดินเดี๋ยวนี้ แต่ปินเฉินหลิ่งกลับไม่ขยับเขยื้อน แววตาว่างเปล่าของเขาทำให้คนรู้สึกขนหัวลุก
ในเวลานี้ ซินหมิงกำลังยืนรอปินเฉินหลิ่งอยู่หน้าลิฟต์ เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับปินเฉินหลิ่ง จึงยืนรอเงียบ ๆ อยู่ที่เดิม แต่รออย่างไรก็ไม่เห็นปินเฉินหลิ่งกลับมา ทำให้ซินหมิงเริ่มกังวล
“แปลกจริง นี่เลยเวลามาสิบกว่าที่แล้ว ทำไมปินเฉินหลิ่งยังไม่กลับมาอีก? หรือจะลืมดูเวลา? คงไม่ใช่อย่างนั้น ปินเฉินหลิ่งไม่ใช่คนขี้ลืม หรือว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น?”
ยิ่งคิดซินหมิงก็ยิ่งร้อนรน เธอเดินไปมาในที่เดิม ใจร้อนรุ่มกระวนกระวายไปหมด เธอถึงขั้นเตรียมตัวจะไปตามหาปินเฉินหลิ่งแล้ว ซินหมิงมองไปไกลอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่เห็นเงาของปินเฉินหลิ่ง ลางไม่ดีบางอย่างค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจของซินหมิง
“ยังไม่กลับมาอีก หรือว่า...ช่างมันเถอะ คิดมากไปก็เท่านั้น ต้องกลับไปตามหาปินเฉินหลิ่งเดี๋ยวนี้”
พูดจบ ซินหมิงก็กะจะออกตัวไปตามหาปินเฉินหลิ่งทันที แต่พอเธอหันตัวกลับ ก็พบว่าปินเฉินหลิ่งกลับมาเงียบ ๆ แล้ว ในวินาทีนั้น บรรยากาศระหว่างทั้งสองแข็งค้าง สีหน้าของซินหมิงแทบจะหยุดนิ่ง
เมื่อเห็นแววตาว่างเปล่าและหมองหม่นของปินเฉินหลิ่ง ซินหมิงก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติ ความกังวลในใจขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีขีดจำกัด เธอกลืนน้ำลาย แล้วเอ่ยถามปินเฉินหลิ่งเบา ๆ