เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 176 ห้วงเวลามืดมนที่สุด
เหนือยานรบดาวพูฉีถานเต็มไปด้วยควันไฟ ระเบิดเกิดขึ้นไม่ขาดสาย รอบยานมีศพมนุษย์ที่ดูไม่ได้น่าสยดสยองจำนวนมากลอยอยู่ ไม่มีศพใดสมบูรณ์แม้แต่ร่างเดียว ถึงขั้นไม่อาจรู้ได้ว่านี่เป็นศพของใคร
ตอนนี้เก๋อเอ่อร์เท่อยู่ในสภาพถูกหล่างซืออินเอ่อร์มู่เหยียบไว้อย่างหนักจนขยับไม่ได้ หล่างซืออินเอ่อร์มู่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ระเบิดไม่หยุด พร้อมกับเศษซากยานยุทธศาสตร์ฝ่ายดาวพูฉีถานที่นับไม่ถ้วน ในใจของเขาก็เริ่มเต็มไปด้วยความโกรธ
“พวกเขาควรได้เป็นวีรบุรุษของดาวพูฉีถาน แต่ตอนนี้กลับตายอยู่ที่นี่ บนสมรภูมิรบเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครสนใจแห่งนี้ นี่ไม่ควรเป็นจุดจบของพวกเขา... แต่ควรเป็นจุดจบของพวกเจ้า จุดจบของอารยธรรมโลก”
หล่างซืออินเอ่อร์มู่ก้มลงมองเก๋อเอ่อร์เท่อที่ดิ้นรนอยู่ใต้เท้า สีหน้าของเก๋อเอ่อร์เท่อโกรธเกรี้ยวและบิดเบี้ยวกว่าครั้งไหน ๆ แต่หล่างซืออินเอ่อร์มู่กลับไม่ได้สนใจ เขาเพียงรวบรวมแสงให้กลายเป็นกระบี่ยาวเล่มหนึ่งแล้วกวัดแกว่งไว้ในมือ
“วันนี้ พวกเจ้าทั้งหมดต้องตายที่นี่ เพื่อประกาศชัยชนะของเรา บทสุดท้ายของพวกเจ้า!”
mówจบ หล่างซืออินเอ่อร์มู่ก็ชูกระบี่ยาวขึ้น พร้อมกับคำรามเสียงหนึ่งแล้วฟันกระบี่ยาวลงใส่เก๋อเอ่อร์เท่ออย่างแรง เก๋อเอ่อร์เท่อมองกระบี่แสงที่พุ่งเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็วตรงหน้า ในวินาทีนั้นดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยอมจำนน
“หยุดเดี๋ยวนี้!”