เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 174 การเปิดฉากยุทธการครั้งที่สอง
“ไม่เป็นไรหรอก เรื่องก่อนหน้านั้นฉันไม่ถือสาเลย ฉันไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องจุกจิกพวกนั้นอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นหรานเสวี่ยเฉิน เธอไม่ต้องขอโทษหรอก ยิ่งไปกว่านั้นตอนนั้นฉันก็ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องอะไรเลยด้วยซ้ำ”
ว่านหยางเชียนพูดจบคำพูดนี้ด้วยน้ำเสียงที่สบายที่สุด แล้วหยิบแอปเปิลสีแดงลูกหนึ่งออกมา ยื่นให้หรานเสวี่ยเฉินอย่างรวดเร็ว หรานเสวี่ยเฉินมองแอปเปิลในมือของว่านหยางเชียน ภายในใจเต็มไปด้วยความอบอุ่น
“รีบกินเถอะ แอปเปิลพวกนี้ล้วนแต่เป็นของชั้นดี บำรุงร่างกายได้เยอะมาก! แล้วถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอก็ไม่ได้กินผลไม้พวกนี้มานานแล้วใช่ไหม? รีบกินเถอะ”
หรานเสวี่ยเฉินหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ยื่นแขนกลออกไปรับแอปเปิลจากว่านหยางเชียนด้วยมือที่สั่นเทา นางมองแอปเปิลที่เปล่งประกายสดใสลูกนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะกินอย่างเอร็ดอร่อย ยังไม่ถึงสิบวินาทีแอปเปิลก็เหลือแต่แกน
ความเร็วในการกินแอปเปิลของหรานเสวี่ยเฉินทำเอาว่านหยางเชียนตกใจไม่น้อย หรานเสวี่ยเฉินเช็ดมุมปากอย่างไม่ใส่ใจ แล้วยิ้มให้ว่านหยางเชียนด้วยความขอบคุณพลางกล่าวขอบคุณ
“ขอบคุณนะว่านหยางเชียน ฉันไม่ได้กินผลไม้ดีๆแบบนี้มานานแล้วจริงๆ สำหรับฉันแล้วการจะซื้อแอปเปิลสักชั่งก็เป็นเรื่องยากมากจริงๆ ขอบคุณมากนะว่านหยางเชียน”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก เราก็เพื่อนกันทั้งนั้น”
ว่านหยางเชียนยิ้ม แล้วยกเก้าอี้ตัวหนึ่งมาวางข้างเตียงคนไข้ พร้อมกับหยิบส้มลูกหนึ่งขึ้นมาปอกเปลือก