เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 บ่ายวันนี้ ตัดสินทิศทางความสัมพันธ์ของเธอและฉัน
หลิงเซินชิงเช็ดเหงื่อบนหน้าผากออกอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปนั่งลงที่ขอบอย่างสบายๆ หลังของเธอหันเข้าหาทุกคน เธอนั่งมองตรงไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ ไม่รู้ว่าเธอมองอะไรอยู่
เพียงแต่บนใบหน้าของเธอยังคงเรียบเฉย มองไม่ออกว่าเธอรู้สึกอย่างไร ราวกับจู่ๆ ก็กลายเป็นคนแปลกหน้า แต่ความรู้สึกแปลกหน้านี้กลับคุ้นเคยอีกครั้ง หรือว่าเธอกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว?
ว่านหยางเชียนเดินมาข้างหลิงเซินชิง เสียงฝีเท้าของเขาไม่ดังเลยสักนิด เขาอยากจะพูดอะไรกับหลิงเซินชิง แต่ก็ยังลังเล ไม่ได้คิดไว้เลยว่าควรพูดอะไรดี ได้แต่นั่งขัดสมาธิลงข้างๆ เธอ
มองดูสีหน้าเรียบเฉยของหลิงเซินชิง ความวุ่นวายในใจของว่านหยางเชียนถูกขยายออกไปอย่างไร้ขีดจำกัด เขากลัวเหลือเกินว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจะมีปัญหาเป็นต้น
"ว่านหยางเชียน!" ปินเฉินหลิ่งรีบวิ่งมาข้างว่านหยางเชียน ย่อตัวลงถามถึงอาการของเขา
"ว่านหยางเชียน เป็นยังไงบ้าง? เมื่อกี้ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรใช่ไหม? เมื่อกี้คุณเกือบตกลงไปแล้ว ตกใจจนฝ่ามือฝ่าเท้าฉันเหงื่อออกทันที ไม่เป็นไรใช่ไหม?"
ว่านหยางเชียนมองปินเฉินหลิ่งแวบหนึ่ง จากนั้นสายตาก็กลับมามืดหม่นอีกครั้ง เขาพยักหน้าเบาๆ
เมื่อเห็นว่านหยางเชียนไม่มีอะไร ปินเฉินหลิ่งก็สบายใจลง เขาทนรับการที่พี่น้องเกิดเรื่องไม่ได้อีกแล้ว ตอนนี้เขามองว่านหยางเชียนเหมือนสมบัติล้ำค่า แม้เขาแค่เกิดเรื่องเล็กน้อย ปินเฉินหลิ่งก็ใจสั่นกลัว