เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 58 ชีวิตผู้บัญชาการอันแสนสั้น: ภาคต้น
ปีนั้น หิมะตกโปรยปรายไปทั่ว ทันทีที่เทศกาลคริสต์มาสซึ่งผู้คนคุ้นเคยกันดีผ่านพ้นไป สถานีอวกาศฉยงเหอก็ต้อนรับเหล่าคนใหม่กลุ่มหนึ่ง
เหล่าคนใหม่ล้วนเป็นบุคลากรที่มีความสามารถซึ่งผ่านการฝึกอบรมมาสองปี พวกเขากำลังจะมุ่งหน้าสู่สถานีอวกาศเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ตอนนี้เหล่าคนใหม่ยืนเข้าแถวกันอย่างเป็นระเบียบอยู่บนลานว่าง เผชิญหน้ากับลิฟต์อวกาศขนาดมหึมาที่ทอดไปสู่สถานีอวกาศฉยงเหอ ดวงตาของพวกเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความใฝ่ฝันและความคาดหวัง ความตื่นเต้นทำให้พวกเขาเต้นรำด้วยความดีใจ
ผู้ที่ยืนอยู่หน้าแถวของเหล่าคนใหม่คือชายวัยกลางคนคนหนึ่ง แม้จะอยู่ในวัยกลางคนแต่รูปลักษณ์กลับดูเหมือนคนแก่ที่อายุหกสิบกว่าปี หน้าผากเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งวัย หนวดเคราขึ้นเต็มคาง และผมก็ขาวโพลน อาจเป็นเพราะเหนื่อยมามากเกินไป ไม่อย่างนั้นชายวัยกลางคนคงไม่มีทางมีสภาพเช่นนี้ได้
ด้านหลังชายวัยกลางคนคือลิฟต์อวกาศขนาดมหึมา เสาไทเทเนียมอัลลอยสีขาวแปดต้นตั้งเรียงรายดูราวกับก่อเป็นรูปวงกลม ยิ่งสูงขึ้นเสายิ่งโค้งและเอนเข้าหากัน จนถึงระยะที่ตรึงเข้าหากัน ตรงกลางมีระยะห่างพอดีที่จะจุลิฟต์อวกาศได้เกือบสี่ตัว ตอนนี้ลิฟต์อวกาศทรงสี่เหลี่ยมสีขาวสี่ตัวกำลังรอการทำงานอยู่ที่ด้านล่าง
ลิฟต์อวกาศสี่ตัวนี้อาศัยเสาเหล็กเส้นเล็ก ๆ ค้ำยันและเครื่องยนต์ขับดันของตัวเอง ก็สามารถไต่ขึ้นไปด้วยความเร็วอันน่าทึ่งได้