เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 สารภาพรัก
"ว่านหยางเชียน? หลิงเซินชิง? พวกเธออยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?"
ว่านหยางเชียนกับหลิงเซินชิงกำลังยืนอยู่ตรงขอบของความกระอักกระอ่วนจนเกินจะทน พวกเขาฝันไม่ถึงเลยว่าจะได้เจออาจารย์ของตัวเองที่นี่ ถ้าพวกเขาคิดว่าสองคนนี้กำลังออกเดตกันล่ะก็ นั่นมันจะน่าอายและอธิบายไม่ได้เอาเสียเลย ทั้งสองพยักหน้า แล้วหดตัวกลับไปต่อแถวเงียบ ๆ ถานเหรินอี๋เห็นดังนั้นก็ยิ้มขึ้นมา ไม่นึกเลยว่าเด็กสองคนนี้จะขี้อายกันได้ขนาดนี้
ตันหวยเชวี่ยที่อยู่ข้างหน้าอาจารย์ทั้งสองเห็นดังนั้นก็ทำหน้าสงสัยขึ้นมาเช่นกัน เด็กคนนี้ไม่ใช่คนที่เพิ่งถามคำถามกับจื่อถานหรอกหรือ สายตากลับไปที่อาจารย์ทั้งสอง อยากรู้ว่าสองคนนี้มาจากไหน
"อาจารย์หลิ่ว อาจารย์ถาน สองคนนี้พวกคุณรู้จักเหรอ? ดูท่าทางสี่คนสนิทกันมากเลย หรือว่าเป็นนักเรียนในห้องของคุณ?"
หลิ่วอู้เกาพยักหน้า
"ใช่ ไม่ใช่แค่นักเรียนของเรา แต่ยังเป็นศิษย์เอกของเราสองคนด้วย! ให้ฉันแนะนำให้ดี ๆ หน่อยไหม? เธอสองคนเข้ามาสิ"
ว่านหยางเชียนกับหลิงเซินชิงเห็นดังนั้น แม้จะยังตื่นเต้นและขี้อาย แต่ในเมื่ออาจารย์เรียกก็ปฏิเสธไม่ได้ ต้องเดินเข้ามาทีละก้าวเล็ก ๆ อย่างไม่เป็นธรรมชาติ มาถึงข้าง ๆ อาจารย์ทั้งสองแล้ว ถานเหรินอี๋มองว่านหยางเชียนมุมปากยกขึ้น
"ยังไงล่ะ ตื่นเต้นเมื่อเจอคนใหญ่คนโตสองคนเหรอ? พวกเธอทำเป็นว่าเห็นสองคนนี้เป็นรุ่นพี่ของพวกเธอก็พอแล้วสิ เพราะยังไงก็จบจากโรงเรียนมัธยมสังกัดฉยงเหอกันทั้งนั้น"