เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 การกลับมาพบกันที่ไม่สมบูรณ์
ยามค่ำคืนเหล่านักเรียนต่างเข้าสู่สภาวะเรียนพิเศษตอนค่ำแล้ว สังเกตได้ชัดว่าคราวนี้นักเรียนตั้งใจเรียนกว่าครั้งก่อนมาก พวกเขาได้ประจักษ์ถึงความน่ากลัวของการสอบแล้ว ไม่อยากถูกคัดออก จึงเริ่มดิ้นรน ไม่กล้าผ่อนคลายง่าย ๆ ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์ก็คือออกจากโรงเรียนมัธยมสังกัดฉยงเหออย่างถาวร จากนั้นก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับฉยงเหออีก
เดิมทีควรเป็นถานเหรินอี๋ที่มาดูแลการเรียนพิเศษตอนค่ำของห้อง 6 แต่ครั้งนี้ก็ยังไม่เห็นตัวเธอ แม้แต่ตลอดบ่ายก็ไม่เห็นถานเหรินอี๋ กลับเป็นเฉินเฉิงที่ดูแลการเรียนพิเศษตอนค่ำของพวกเขา ทำให้ทุกคนถึงกับสงสัยว่าห้องเรานี้เปลี่ยนครูประจำชั้นหรือเปล่า? แต่ถ้าเปลี่ยนแล้วทำไมไม่แจ้งให้เราทราบล่ะ? แม้แต่หลังจากเฉินเฉิงมาแทนการสอนก็ไม่ได้อธิบายชัดเจนว่าถานเหรินอี๋ไปไหน
ตอนนี้ว่านหยางเชียนหมดแรงจูงใจในการเรียนแล้ว เพราะไม่ได้เห็นถานเหรินอี๋ตลอดบ่าย ย่อมวางใจไม่ลง สายตามองออกไปนอกหน้าต่างดูเลื่อนลอยเล็กน้อย เฉินเฉิงที่นั่งอยู่บนแท่นบรรยายด้านหน้าเห็นภาพนี้ก็ถอนหายใจเบา ๆ อย่างจนใจ เดินเข้าไป ว่านหยางเชียนสังเกตเห็นเฉินเฉิงเดินมาก็เก็บสายตากลับมาดูเนื้อหาการเรียนบนจอโฮโลแกรม เฉินเฉิงตบไหล่เขา
“คิดถึงอาจารย์ถานอยู่เหรอ?”
ว่านหยางเชียนพยักหน้า เป็นห่วงถานเหรินอี๋มากเกินไป เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เกิดสถานการณ์แบบนี้ อีกทั้งตัวเองยังเป็นศิษย์เอกของเธอ การเป็นห่วงจึงเป็นเรื่องธรรมดา
“อาจารย์เฉิน ทำไมอาจารย์ไม่ยอมบอกพวกเราว่าอาจารย์ถานไปไหนครับ?”