เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 เธอเป็นใครกันแน่
กองทัพจับคนที่ก่อเรื่องในโรงเรียนทั้งหมดขึ้นรถ ส่งไปยังสถานีตำรวจเพื่อสอบปากคำ แม้แต่เทียนหาวที่อายุน้อยที่สุดก็ไม่เว้น ถึงขั้นส่งรถบรรทุกคันใหญ่กว่ามารับคนนับร้อยนี้ คนพวกนี้คงต้องติดคุกสักระยะ สิ่งเดียวที่กังวลคือหลังจากออกมาแล้วพวกเขาจะกลับมาหาเรื่องอีกหรือไม่ ไม่มีใครรู้ได้
ไม่ถึงห้านาที ในสนามก็เหลือแค่ถานเหรินอี๋คนเดียว เธอเดินเร็วๆ กลับไปยังอาคารเรียน ตอนนี้อยากสอนนักเรียนให้ดีๆ อย่างเดียว ลากเวลาไว้ขนาดนั้นแน่นอนว่าต้องสอนเกินเวลา
จังหวะที่ถานเหรินอี๋เดินถึงหน้าประตูอาคารเรียน จู่ๆ ก็พยุงตัวกับกำแพง ไอออกมา ชัดว่าได้รับบาดเจ็บภายในค่อนข้างหนัก ถานเหรินอี๋ใช้มือเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก มองคราบเลือดบนมือ
"ขนาดนี้ยังทำฉันบาดเจ็บได้...ฉันแก่จริงๆ แล้วสินะ..."
พักสักครู่ เริ่มเดินขึ้นบันได นักเรียนรอบข้างต่างมองถานเหรินอี๋ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและเลื่อมใส ไม่คิดว่าถานเหรินอี๋จะแข็งแกร่งขนาดนี้ หนึ่งต่อร้อยเลย! เจอปืนก็ไม่หวั่นแม้แต่น้อย ถึงขั้นมีนักเรียนวิ่งเข้ามาขอลายเซ็นถานเหรินอี๋ แสดงความเลื่อมใส ถานเหรินอี๋เห็นแล้วก็ปฏิเสธไม่ลง หยิบจอโฮโลแกรมจากมือนักเรียนที่ขอลายเซ็นมาเขียนชื่อตัวเองด้วยนิ้วบนนั้น
"อาจารย์ถาน!"
ว่านหยางเชียนรีบลงบันไดมา เห็นถานเหรินอี๋ที่มุมปากยังมีคราบเลือด ไล่นักเรียนที่ขอลายเซ็นออกไปแล้วประคองถานเหรินอี๋ขึ้นบันได
"อาจารย์ถาน บาดเจ็บหนักขนาดนี้พวกเขายังมาขอลายเซ็นอีก ไม่รู้จักกาลเทศะจริงๆ!"