เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 ยังคงอ่อนแอ
โรงเรียนมัธยมสังกัดฉยงเหอเปิดเรียนมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว ชีวิตค่อย ๆ เข้าสู่เส้นทางปกติ นักเรียนส่วนใหญ่คุ้นเคยกับชีวิตในตอนนี้ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะคุ้นเคย
ส่วนคนส่วนน้อยนั้น หรือในภายภาคหน้าการลาออกอาจเป็นทางเลือกเดียวของพวกเขา ว่านหยางเชียนก็เป็นหนึ่งในคนส่วนน้อยนั้น แต่ตอนนี้เขากำลังพัฒนาตัวเองไปทางฝั่งคนส่วนใหญ่
ช่วงบ่าย ห้องหกกำลังเรียนวิชาพลศึกษาอยู่ข้างนอก ในศตวรรษที่ 27 เช่นนี้ วิชาพลศึกษาของโรงเรียนมัธยมสังกัดฉยงเหอกลายเป็นหนึ่งในวิชาที่สำคัญที่สุดของโรงเรียน เพราะคนที่นี่ต้องไปทำงานที่โรงเรียนมัธยมสังกัดฉยงเหอในภายหลัง อุปกรณ์เทคโนโลยีขั้นสูงเป็นสิ่งที่ต้องสัมผัสและใช้งานให้ได้! ไม่ว่าจะเป็นโครงกระดูกจักรกล อุปกรณ์เลเซอร์หนัก และแรงกดดันจากลิฟต์อวกาศ ล้วนต้องอาศัยพละกำลังค้ำจุน จึงให้ความสำคัญกับพลศึกษาขนาดนี้
ตอนนี้ห้องหกกำลังวิ่งอยู่บนสนามกีฬาอันกว้างใหญ่
“วิ่งเร็วอีก วิ่งเร็วอีก ไม่ได้กินข้าวกันมารึไง? ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว ควรเข้าสู่สภาพได้แล้วนะ! วิ่งเร็วอีก วิ่งเร็วอีก!”
อาจารย์ชายคนหนึ่งตะโกนอยู่ข้าง ๆ
นักเรียนบางคนเริ่มนินทาอาจารย์ชายคนนี้แล้ว
“ยืนพูดไม่เจ็บเอว...สนามใหญ่ขนาดนี้ให้เราวิ่งสิบรอบ ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือไง?”