ตอนที่ 254 อย่ากลายเป็นภาระ

กู้ซูหร่านกำลังกังวล ทว่าเฉินหวยเจิงกลับจูงมือเธอเดินเข้าสู่ฟลอร์เต้นรำไปอย่างเป็นธรรมชาติแล้ว

ทันใดนั้น บทเพลงเต้นรำอันเร่าร้อนก็เปลี่ยนเป็นบทเพลงเปียโนอันแผ่วเบาโรแมนติก ราวกับมีแสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทาบทับลงบนสายตาที่ประสานกันอย่างเร่าร้อนของคนทั้งสอง

กู้ซูหร่านมองชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายหล่อเหลาตรงหน้า พลันไม่รู้สึกประหม่าอีกต่อไป

ในเมื่อเฉินหวยเจิงรีบร้อนเดินทางมาหาเธอถึงเพียงนี้ เธอจึงไม่มีสิ่งใดที่ยังไม่พอใจอีก การจดจำทุกช่วงเวลาอันงดงามด้วยความยินดีต่างหากคือสิ่งที่เธอควรทำ

ลำดับถัดไป ราวกับได้รับการฝึกซ้อมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน