เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การสอบได้เป็นจอหงวนย่อมเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจ ทว่าสำหรับกู้ซูหร่านแล้ว มันกลับไม่ได้สำคัญถึงเพียงนั้น
เธอตัดสินใจไว้นานแล้วว่าจะเข้าเรียนคณะสถาปัตยกรรมของมหาวิทยาลัยชิงหัว ดังนั้นทันทีที่ขั้นตอนยืนยันสิทธิ์เข้าศึกษาสิ้นสุดลง เธอจึงโทรศัพท์ไปหาศาสตราจารย์เฉินเสวียหมินในทันที
“ยินดีด้วยนะซูหร่าน ครั้งนี้สอบติดไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ฉันตั้งตารอการมาของเธอเลยล่ะ พอเปิดเทอมแล้วเธอเข้ามาฝึกงานในคณะโปรเจกต์ของฉันได้โดยตรงเลย ยินดีต้อนรับนะ”
ศาสตราจารย์เฉินเสวียหมินเองก็คาดไม่ถึง เขารู้ว่ากู้ซูหร่านมีพลังอำนาจความสามารถสูงมาก เพียงแต่หลายปีผ่านไปแล้ว เธอก็ยังคงไม่สูญเสียความสามารถในการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองอันยอดเยี่ยมเหมือนในยุคนักศึกษาไปเลย เรื่องนี้ทำให้คนเป็นครูอย่างเขายังต้องยอมรับนับถือ