กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินหวยเจิงตื่นแต่เช้าทำอาหารเช้า ตั้งใจนำมาให้กู้ซูหร่านโดยเฉพาะ
เขารู้ว่าการสอบเกาเข่าใกล้เข้ามาแล้ว เหลือวันเวลาสบาย ๆ อีกไม่กี่วัน
กู้ซูหร่านทุ่มเทพยายามเป็นทวีคูณจนลืมกินลืมนอน อาจจะลืมกินข้าว เขาจึงตั้งใจทำของกินมาให้ ให้เธอวางไว้ใกล้มือ จะได้หยิบมารองท้องได้ตลอดเวลา
คำกำชับมาถึงริมฝีปากแล้ว ทว่าเฉินหวยเจิงกลับชะงักงัน
ท่าทางของกู้ซูหร่านที่ขอบตาแดงก่ำโถมกายเข้ามา ทำให้เขาพูดไม่ออก
“หวยเจิง!”
เธอโถมเข้าสู่อ้อมอกอันอบอุ่น กอดเขาไว้แน่น ไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านออกมาได้อีกต่อไป หยาดน้ำตาเอ่อล้นเบ้า
ม่านตาของเฉินหวยเจิงหดเล็กลง ไม่เคยคิดเลยว่ากู้ซูหร่านจะกระตือรือร้นและเป็นฝ่ายรุกถึงเพียงนี้
กู้ซูหร่านเป็นคนสุขุมเยือกเย็นมาโดยตลอด