กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเฉินหวยเจิงไปส่งกู้ซูหร่านที่บ้านแล้ว ตัวเขาเองก็เดินทางไปยังโรงพยาบาลเขตทหาร
ดึกสงัด เฉินเหว่ยต้งนอนหลับไปแล้วบนเตียงผู้ป่วย เฉินหวยเจิงจึงอยู่เคียงข้างคอยเฝ้าดูแลอย่างเงียบ ๆ
โต้วโต้วอยู่กับคุณย่าเฉิน เฉินหวยเจิงยังไม่จำเป็นต้องกลับบ้านในตอนนี้ จึงสบโอกาสมาอยู่เป็นเพื่อนพ่อพอดี
วันรุ่งขึ้น เฉินเหว่ยต้งก็ตื่นขึ้นมา
เสียงขยับตัวกุกกักปลุกเฉินหวยเจิงให้ตื่น เฉินหวยเจิงเหลือบดูเวลา ก็เลยหกโมงเช้ามาแล้ว
เขาลุกขึ้นยืน เตรียมตัวจะจากไป
เฉินเหว่ยต้งร้องเรียกเขาเอาไว้ “หวยเจิง”
เฉินเหว่ยต้งอ้าปากคล้ายอยากจะพูดแต่ก็ชะงักไป สองพ่อลูกไม่ได้พูดคุยกันดี ๆ มานานมากแล้ว