ตอนที่ 239 วางกับดัก

เสิ่นอวิ้นจืออุ้มผู้หญิงที่เกาะแกะอยู่บนตัวเขาไปไว้บนเตียง แม้จะแนบผ่านเนื้อผ้าก็ยังสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวข้างใต้นั้น

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง มือปลดกระดุมออกไปโดยไม่รู้ตัว

อย่างไรเสียถึงขั้นนี้แล้วยังทนไหว ก็ไม่ใช่ผู้ชายแล้วจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ถูกกู้ซูหร่านในตอนนี้ดึงดูดใจจริง ๆ

ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายรุกขนาดนี้ นั่นก็ถือว่าต่างฝ่ายต่างพึงพอใจกัน ไม่นับว่าเป็นการชิงสุกก่อนห่าม

เสิ่นอวิ้นจืออดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น แววตาค่อย ๆ ลึกล้ำขึ้นในความมืดมิด

ปลายนิ้วที่แต่เดิมเย็นเฉียบ พลันร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อได้สัมผัส

ขณะที่เขากำลังจะลงมือ ที่หน้าประตูก็ดัง “โครม” ขึ้นมา—

ประตูถูกถีบเปิดออกอย่างแรง อานุภาพราวกับถูกขวานผ่า ชายร่างสูงโปร่งสายตาคมกริบพุ่งเข้ามาดั่งน้ำป่าทะลัก

เฉินหวยเจิงกดคิ้วตาลงอย่างน่าเกรงขาม สายตาเย็นชาลุ่มลึกกวาดมองชายหญิงคู่หนึ่งบนเตียง