ตอนที่ 233 เปิดเผยไม่ได้

เรือจอดลง กู้ซูหร่านมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็มาถึงหน้าประตูเขตบ้านพักครอบครัวแล้ว

เดิมทีเธอคิดจะลงจากเรือแล้วจากไปทันที แต่รู้สึกได้ว่าคนข้างกายดูเหมือนจะยังมีปราณอาฆาตอยู่บ้าง เธอจึงเอ่ยปากอธิบายไปตามน้ำ “หวยเจิง อย่าโกรธเลย ต่อไปหากต้องออกไปข้างนอกกับเสิ่นอวิ้นจืออีก ฉันจะบอกนายล่วงหน้าทุกครั้ง”

เธอรู้สึกว่าพักอยู่ในเขตเดียวกัน ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องบังเอิญเจอกัน บอกเฉินหวยเจิงล่วงหน้าไว้สักคำ จะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านแล้วมาโกรธอย่างไร้เหตุผลอีก

คำพูดนี้พอเข้าหูเฉินหวยเจิง กลับกลายเป็นอีกความหมายหนึ่ง

เธอยังคิดจะพบหน้าเสิ่นอวิ้นจืออีกงั้นหรือ