กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉินฉู่เยี่ยนสีหน้าเรียบเฉย มองดูซ่งซิงเหมียนแสร้งทำเป็นน่าสงสารด้วยสายตาเย็นชา
เธอขยับเข้าไปใกล้เถียนชุนฮวา ยกยิ้มมุมปากแล้วพูดว่า “สหายชุนฮวา เมื่อกี้ฉันตีเธอเป็นฉันที่ไม่ถูกเอง แต่เธอก็ไม่ควรด่าฉันว่าเป็นผู้หญิงห้าว”
พูดถึงตรงนี้ เธอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง วางท่าทีใจกว้าง “เอาอย่างนี้แล้วกัน เรื่องที่เธอด่าฉัน ฉันก็จะไม่ถือสาเอาความกับเธอแล้ว แต่เมื่อกี้ฉันลงไม้ลงมือมันไม่ถูกจริง ๆ ลงมือหนักเบาไม่รู้จังหวะ คราวหน้าฉันจะระวังอย่างแน่นอน”
ได้ยินเธอพูดปัดผ่านเรื่องนี้ไปอย่างหน้าตาเฉย เถียนชุนฮวาก็โกรธจนแทบหงายหลัง ด่ากราดว่า “นังผู้หญิงห้าวบ้า แกยังกล้ามีคราวหน้าอีกเหรอ ตอนนี้แกต้องขอโทษฉันเดี๋ยวนี้!”
คนรอบข้างได้ยินเถียนชุนฮวาหลุดปากด่าแหลก แถมยังมีอานุภาพกำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้ สายตาที่เดิมทีเวทนาสงสารก็เผยความไม่พอใจออกมาสองส่วน