เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในกลุ่มคนร่วมงานเลี้ยง เมื่อเอ่ยถึงสามคำ “กู้ซูหร่าน” ไม่มีใครไม่เอ่ยปากชม
หญิงวัยกลางคนเห็นหญิงสาวที่ดีพร้อมเช่นนี้ก็ทอดถอนใจเสียดายไม่ขาดปาก “เฮ้อ ลูกชายไม่ได้เรื่องของฉันไม่เอาถ่าน ไม่อย่างนั้นแม่สาวแสนดีคนนี้คงได้มาเป็นลูกสะใภ้ฉันแล้ว”
“จุ๊ จุ๊” เหยียนโม่เหรินส่งเสียงถอนหายใจสองทีอย่างไม่ไว้หน้าตา ในใจจินตนาการถึงสภาพเฉินหวยเจิงหึงหวงได้แล้ว
ปกติหมอนั่นตัวติดกู้ซูหร่านแทบตาย หากรู้ว่าในที่ที่ตัวเองไม่ได้อยู่ มีสายตาสหายชายมากมายจ้องมองยอดดวงใจตาเป็นมัน ไม่รู้ว่าหน้าจะมืดครึ้มขนาดไหน
กำลังคิดเพลิน ๆ ศีรษะก็โดนฟาดเข้าให้หนึ่งฝ่ามือ
“แม่ ทำอะไรเนี่ย” เหยียนโม่เหรินน้อยใจ
คุณแม่เหยียนมีสีหน้าโกรธเคือง “แม่ก็พูดถึงแกอยู่นี่ไง! ลูกไม่เอาถ่าน ให้ไปดูตัวกับเขา แกไปทำอะไรกัน การแต่งงานดี ๆ ถึงพังคามือแก”