เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บรรยากาศคล้ายหยุดนิ่งไปร่วมหนึ่งนาที
กู้ซูหร่านเบือนหน้าหนี ซ่อนสีแดงระเรื่อที่ลามไปทั่วแก้มขาวผ่อง ชั่วขณะนี้ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับสถานการณ์ตรงนี้อย่างไรดี
“ฉันกลับก่อนนะ” กู้ซูหร่านเอ่ยลาอย่างรีบร้อน กระทั่งไม่ได้ทักทายโต้วโต้วด้วยซ้ำ เธอหมุนตัววิ่งพรวดพราดออกไปนอกประตูทันที
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์อัสดง บนถนนมีผู้คนไม่มากนัก กู้ซูหร่านสาวเท้าวิ่งกลับถึงตระกูล ไม่ทักทายคนในตระกูลเลยสักคำก็วิ่งกลับเข้าห้องแล้วลงกลอนประตูทันที
เมื่อส่องกระจก เธอมองเห็นมุมปากของตัวเองที่ถูกกัดจนแตก ในใจคิดว่าเฉินหวยเจิงช่างดุร้ายป่าเถื่อนจริง ๆ
ยังดีที่เมื่อครู่บนถนนไม่มีคน ฟ้ามืดแล้วจึงไม่มีใครเห็นสภาพอันกระเซอะกระเซิงของเธอ มิเช่นนั้นจะไม่ก่อให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาอีกหรือ