เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซูหร่านส่งเสียงอืมในลำคอ วางข้าวของทั้งหมดลง แล้วมุ่งหน้าไปยังตระกูลเฉินทันที
เมื่อเคาะประตู ครู่ใหญ่กว่าประตูตรงหน้าจะเปิดออก
คุณย่าเฉินเงยหน้าขึ้นอย่างอ่อนเพลีย พอเห็นว่าผู้มาเยือนคือกู้ซูหร่าน แววตาก็เป็นประกายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด รีบเบี่ยงตัวให้อย่างสนิทสนมทันที “ซูหร่าน เธอกลับมาจากเซียงเจียงแล้วเหรอ เข้ามานั่งข้างในเร็ว”
“คุณย่า ฉันแวะมาดูโต้วโต้วน่ะค่ะ ได้ยินว่าเขาไม่สบาย”
กู้ซูหร่านเดินตามเข้าไปในบ้าน สังเกตเห็นว่าฝีเท้าของหญิงชราดูติดขัดและอ่อนล้า จึงช่วยพยุงอยู่ด้านข้าง
คุณย่าเฉินมีรอยยิ้มเปื้อนหน้า ก้าวเดินช้า ๆ นำเธอไปยังห้องรับแขก ทั้งยังกล่าวอย่างดีใจว่า “ซูหร่าน ช่วงนี้โต้วโต้วคิดถึงเธอมากเลย ถ้าเขารู้ว่าเธอมา ไข้หวัดอาจจะหายไปเกินครึ่งเลยก็ได้”