ตอนที่ 166 เถ้าแก่เนี้ย

หลังจากพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับคุณผู้ชายผู้เฒ่าหยางจวินในห้องส่วนตัวอยู่ครู่หนึ่ง ผู้เฒ่าหยางก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “เวลาไม่เช้าแล้ว เธอยุ่งไปเถอะ ฉันเองก็ควรกลับได้แล้ว”

กู้ซูหร่านพยักหน้า เดินลงไปส่งเขาที่ชั้นล่างด้วยตัวเอง ทั้งยังห่อขนมในร้านให้เขาไปอีกหลายอย่าง

ผู้เฒ่าหยางไม่เกรงใจเช่นกัน ถือห่อขนมเดินออกจากประตูไป บริเวณหน้าประตูก็เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นเบา ๆ อีกระลอก คนที่มามุงดูต่างรู้สึกว่าฝีมือของกู้ซูหร่านยอดเยี่ยมสมคำร่ำลือ พิชิตกระเพาะอาหารของบุคคลผู้มีชื่อเสียงได้อย่างแท้จริง

เมื่อกู้ซูหร่านจัดการธุระสำคัญของร้านเสร็จสิ้นลง จึงได้ว่างลงบ้าง เธอหาเวลาว่างตรวจดูรายจ่ายในการดำเนินงานของร้าน

ภายนอกประตู เถาเทียนหรานเดินช้า ๆ เข้ามาข้างใน