ตอนที่ 158 รอยบนคอ

เสียงเคาะประตูดัง “ก๊อก ๆๆ” กู้ซูหร่านลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือแล้วหาวออกมาเบา ๆ

เธอหลับรอบนี้สบายเป็นพิเศษ เส้นเอ็นกระดูกทั่วร่างคลายตัวออก ลำคอดูเหมือนจะเมื่อยล้าเล็กน้อย

กู้ซูหร่านหยิบเสื้อโค้ตมาคลุมตัว สวมรองเท้าแล้วเดินไปเปิดประตู

ฉินฉู่เยี่ยนยืนอยู่นอกห้อง เธอล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยแล้ว พอมองเห็นกู้ซูหร่าน ดวงตาก็เบิกกว้าง ร้องอุทานออกมาคำหนึ่งว่า “อ๊าย”

“เป็นอะไรไปเหรอ ฉู่เยี่ยน” กู้ซูหร่านกะพริบตา ในดวงตายังมีหยาดน้ำตาคลออยู่บ้าง จิตสำนึกยังไม่ตื่นเต็มที่

ภายในห้องคล้ายมีกลิ่นอายกำกวมบางอย่างอบอวลอยู่

หลังจากฉินฉู่เยี่ยนร้องอุทานออกมาก็รีบเอามือปิดปาก นึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาได้ จึงรีบดึงกู้ซูหร่านกลับเข้าไปในห้องเพื่อซักไซ้อย่างละเอียดเป็นการส่วนตัว