ตอนที่ 155 เป็นห่วง

“เสี่ยวเฉิน ลุงหลินไม่ได้คิดจะกะล่อนใส่นายหรอก พวกเราต้องคุยกันดูก่อนสิ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีแล้วนี่” หลินต้าคุนพูดพลางเดินไปข้างหน้า แล้วนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่ง

ที่โต๊ะยังมีคนนั่งอยู่อีกหลายคน ทุกคนล้วนดื่มสุราไปไม่น้อย เอนไปเอียงมา หน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุราขณะพูดคุย

เมื่อเห็นหลินต้าคุนเดินมา คนกลุ่มนั้นก็กวักมือเรียก พลางด่าทอ “ต้าคุน นายวิ่งโร่ไปไหนมาเนี่ย!”

หลินต้าคุนแนะนำคนที่อยู่ข้างกายให้พวกเขารู้จัก แถมยังบอกว่า “นี่เป็นเด็กของพี่ใหญ่เฉินของฉัน อายุน้อยแต่มีความสามารถ ทุกคนช่วยดูแลหน่อยนะ”

เขาพูดพลางเกิดความกระตือรือร้น ยัดแก้วเหล้าใส่มือเฉินหวยเจิง หมายจะดวลสุรากับเขา

เฉินหวยเจิงเหลือบมองเขาอย่างเฉยชา หลังจากชนแก้วก็ดื่มจนหมดในคราวเดียว