กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โต้วโต้วเม้มปาก ก้มหน้าคอตกอย่างรู้สึกผิดอยู่บ้าง
ไม่ควรเรียกซูหร่านว่าแม่ต่อหน้าพ่อจริง ๆ นั่นแหละ แต่เขาง่วงนอนเกินไปหน่อย ก็เลยไม่ได้ระวังเรื่องนี้
โต้วโต้วแอบชำเลืองมองสีหน้าของเฉินหวยเจิงจากเบาะหลัง พลางพึมพำว่า “พ่อ น้าซูหร่านตกลงแล้ว ผมเรียกเธอว่าแม่ตอนอยู่กันตามลำพังได้”
คิ้วของเฉินหวยเจิงกระตุกอีกครา ที่แท้ก็เป็นกู้ซูหร่านที่เล่นตลกจริง ๆ
เพิ่งจะบอกกับตัวเองไปหยก ๆ ว่าให้ลืมเรื่องไม่ดีทิ้งไป ก็รีบร้อนอยากกลับมาเป็นแม่ของโต้วโต้วเสียแล้ว
ความคิดที่อยากจะคืนดีกับตัวเองของเธอนั้น ปิดบังเอาไว้ไม่อยู่จริง ๆ
เฉินหวยเจิงเงียบไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นจึงค่อย ๆ เอ่ยปากถามขึ้นว่า “โต้วโต้ว ถ้างั้นนายรู้หรือเปล่าว่า... กู้ซูหร่านก็คือแม่ของนายจริง ๆ ?”