ตอนที่ 114 เถ้าแก่อยู่ที่เมืองหลวง

“กู้ซูหร่านเหรอ” ไป๋หลิงประหลาดใจ ทวนคำเสียงดัง

ป้าหวังเริ่มสงสัยขึ้นมาทันที “สหายหญิงท่านนี้ หรือว่าเธอจะรู้จักเถ้าแก่กู้ของพวกเรา”

ไป๋หลิงส่ายหน้า “นั่นก็ไม่รู้จักหรอก แค่ชื่อคล้ายกับอีกคนที่ฉันรู้จักน่ะ”

หลังจากป้าหวังเดินจากไป ไป๋หลิงก็ลองชิมรสชาติของเนื้อปลาและเนื้อไก่อีกครั้ง ช่างสดนุ่มอย่างยิ่ง รสชาติของน้ำซอสที่ปรุงก็คล้ายคลึงกับเมนูขึ้นชื่อหลายอย่างของจิ่วหมู่จวี

เธอก็ว่าอยู่แล้ว ในโลกนี้จะไปมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้อย่างไร ปรุงรสชาติอาหารเหล่านี้ออกมาได้เหมือนกันเป๊ะ แท้จริงแล้วก็คือคนคนเดียวกันนั่นเอง