กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“น้าซูหร่าน พวกเรากลับกันเถอะ ฟ้ามืดแล้ว คุณย่าอยู่บ้านคงเป็นห่วงแล้ว” โต้วโต้วพูดอย่างว่าง่าย พลางจับมือกู้ซูหร่านไว้ แล้วเงยหน้าบอกลาเย่สุ่ยเหยา
กู้ซูหร่านเป็นมารดาแท้ ๆ ของโต้วโต้วจริงหรือไม่ คำถามนี้ ท้ายที่สุดเย่สุ่ยเหยาก็ไม่ได้เอ่ยถามออกไป
ถึงอย่างไร โต้วโต้วก็เรียกกู้ซูหร่านว่า “น้า” ออกมาจากปากเอง หากเธอยังถามคำถามแบบนี้ออกไปอีก ก็คงดูโง่เขลาเกินไป
“โต้วโต้ว ลาก่อนนะ สหายกู้ ลาก่อนค่ะ”
กู้ซูหร่านไม่ได้จากไปทันที เมื่อเห็นว่ามีร้านค้าแห่งหนึ่งขายไหมพรม จึงนำคูปองอุตสาหกรรมชุดสุดท้ายที่ติดมืออยู่ไปซื้อไหมพรมจนหมด