กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซูหร่านนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ไม่อาจตอบคำถามนี้ได้
เมื่อก่อนเธอจะไปพูดจาแบบนั้น หรือทำเรื่องพรรค์นั้นลงไปได้อย่างไรกัน
มันเหมือนกับโดนผีเข้าไม่มีผิด ทำให้เธอรู้สึกราวกับตนเองต้องมารับเคราะห์แบกหม้อก้นดำใบใหญ่ใบนี้ไว้
เมื่อเห็นฉินฉู่เยี่ยนที่อยู่ตรงหน้าเผยสีหน้ากลัดกลุ้มรำคาญใจ ในใจของกู้ซูหร่านก็ยิ่งรู้สึกไม่ดีเข้าไปใหญ่
เธอไม่ควรไปสะกิดเรื่องราวชวนสะเทือนใจในอดีตพวกนั้นขึ้นมาเลย แต่ถ้าไม่เข้าใจปัญหา ก็จะไม่มีวันแก้ปัญหานั้นได้ตลอดกาล
นั่นเป็นสิ่งที่ร่างกายของเธอทำลงไป ต่อให้เธอจะรู้สึกว่าไม่ใช่ตัวเองสักเพียงใด แต่ในสายตาคนอื่น คนที่ทำร้ายพวกเขาก็คือเธออยู่ดี
“สหายฉิน เรื่องในอดีตเป็นฉันที่ต้องขอโทษเธอ ฉันไม่ควรพูดจาแย่ ๆ แบบนั้นใส่เธอเลย”