เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“งั้นที่อดีตภรรยานายบอกว่าจะไม่แย่งสิทธิ์เลี้ยงดูบุตรกับนาย แถมยังจะช่วยดูแลโต้วโต้วเป็นอย่างดี ฟังดูก็ไม่เลวนี่” เหยียนโม่เหรินพยักหน้า
นับตั้งแต่เขารู้ว่าเฉินหวยเจิงไม่ได้รังเกียจกู้ซูหร่านขนาดนั้น อีกทั้งกู้ซูหร่านก็ปฏิบัติต่อโต้วโต้วด้วยความจริงใจ อคติที่เขามีต่อกู้ซูหร่านจึงลดน้อยลงไปมาก
“ฉันว่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน โต้วโต้วชอบกู้ซูหร่านขนาดนั้น ยังไงเธอก็เป็นแม่ของโต้วโต้ว สมควรช่วยดูแลโต้วโต้วให้มากอยู่แล้ว อีกอย่างก็อยู่ที่เดียวกัน ทั้งสองคนไปมาหาสู่กันสะดวก”
หยุดไปครู่หนึ่ง เหยียนโม่เหรินก็เน้นย้ำอีกว่า “อีกอย่าง ฉันดูแล้วกู้ซูหร่านเองก็คงไม่มีหน้ามาแย่งสิทธิ์เลี้ยงดูบุตรกับนายหรอก เหล่าเฉิน นายวางใจได้เลย”
“เรื่องนี้รู้แค่ตัวนายก็พอ อย่าไปบอกโต้วโต้ว” เฉินหวยเจิงเหลือบมองเขา แววตาลุ่มลึกเต็มไปด้วยความจริงจัง