เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ร่างที่เอียงกะเท่เร่จนเสียหลักของกู้ซูหร่านพลันทรงตัวนิ่งลงได้ทันที
ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากขอบคุณให้ดี ๆ มือคู่นั้นที่ยื่นเข้ามาช่วยอย่างมั่นคงน่าพึ่งพา ก็รีบชักกลับไปในทันใด
กู้ซูหร่าน “…”
เธอเงยหน้าขึ้นมอง คนที่พุ่งเข้ามาช่วยเธอไว้ดั่งสายฟ้าแลบเมื่อครู่นี้ ที่แท้กลับเป็นเฉินหวยเจิง
ยามที่ทั้งสองสบตากัน แววตาซาบซึ้งใจของกู้ซูหร่านเจือไปด้วยความซับซ้อนขึ้นมาเล็กน้อย เธอเห็นประกายความรังเกียจจาง ๆ ในดวงตาอันเย็นชาของเฉินหวยเจิง ราวกับว่าเธอซุ่มซ่ามเงอะงะจนต้องแกล้งล้มลงตรงหน้าเขา เขาถึงได้จำใจต้องยอมเป็นคนดีเข้ามาช่วย
แต่ถึงอย่างไรก็รอดมาได้เพราะเขา กู้ซูหร่านจึงอ้าปากเตรียมจะแสดงความขอบคุณต่อพ่อพระผู้ใจดีท่านนี้
“ขอบคุ…”
ทว่าเฉินหวยเจิงไม่มองเธออีกต่อไป เขาผละจากไปอย่างรวดเร็วปานสายลมพัดผ่าน