เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แต่ในยามนี้เขากลับลังเลขึ้นมา
“แม่ เรื่องแบบนี้มันรีบร้อนไม่ได้หรอก”
แม่เสิ่นมองดูลูกชายของตัวเองที่ทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวก็ร้อนใจจนทนไม่ไหว “ตอนนี้ไม่รีบแล้วจะไปรีบตอนไหน ฉันเห็นช่วงนี้กู้ซูหร่านคนนั้นไม่คิดจะแย่งเรื่องแต่งงานแล้ว อาศัยจังหวะที่เธอยังไม่เปลี่ยนใจ สองตระกูลพวกเราก็รีบตกลงเรื่องนี้ให้เรียบร้อย จะได้สบายใจเสียที”
“แม่ แม่อย่ามาจับคู่นกเป็ดแมนดารินมั่วซั่วสิ” เสิ่นอวิ้นจือลุกขึ้นยืนด้วยความรำคาญใจ “ฉันกับกู้จาวเยวี่ยยังไม่ได้คุยกันเลย”
เขาเดินกลับเข้าห้องแล้วปิดประตู ทั้งคนหงุดหงิดกระวนกระวายจนเกินจะทน
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่นาน เขายังรู้สึกว่าตัวเองกับกู้จาวเยวี่ยเป็นเพื่อนวัยเด็กที่เข้ากันได้ดีเป็นพิเศษมาโดยตลอด สองคนอยู่ด้วยกันก็เหลือแค่สะกิดกระดาษหน้าต่างชั้นนั้นให้ทะลุเท่านั้น