ตอนที่ 75 อย่าคิดจะแย่งโต้วโต้วไป

ขณะที่กู้ซูหร่านก้าวออกจากประตู บนท้องฟ้าของเมืองหลวงก็เริ่มมีเกล็ดหิมะโปรยปรายลงมา

เธอยื่นมือออกไปรองรับ ชั่วขณะหนึ่งรู้สึกเลือนรางกับวันเวลา ไม่ทันรู้ตัวก็ยุ่งมาเกินครึ่งเดือนแล้ว อากาศหนาวเหน็บจนเกินทน ทว่าในใจของเธอกลับมีเพียงโต้วโต้วที่คอยห่วงหา

ไม่รู้ว่าวันนี้ตอนเขาไปโรงเรียนจะหนาวไหม ติดกระดุมเสื้อผ้าเรียบร้อยดีหรือเปล่า เวลาเดินจะรีบร้อนจนสูดลมหนาวเข้าไปหรือไม่

ถึงตอนเย็นก็ไปรับโต้วโต้วกลับบ้านตามปกติ เพียงแต่ครั้งนี้กู้ซูหร่านกลับเลี้ยวพาเขาไปเดินซื้อของ

โต้วโต้วรู้สึกแปลกใจ ทว่ายังคงเดินตามข้างกายกู้ซูหร่านอย่างว่าง่าย ไม่เอะอะโวยวาย ปล่อยให้กู้ซูหร่านสวมใส่เสื้อผ้าและหมวกหนานุ่มสารพัดแบบให้เขา