เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซูหร่านยุ่งมาทั้งวัน พอตกค่ำกลับถึงบ้านก็ได้กลิ่นหอมของอาหารประเภทเนื้อสัตว์ตั้งแต่หน้าประตู
หรือว่าวันนี้เป็นวันเทศกาลอะไรกัน
หลังจากก้าวเข้าประตู กู้ซูหร่านสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่คุ้นเคย พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นกู้จาวเยวี่ยที่ไม่ได้เจอกันเสียนาน
เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้กู้จาวเยวี่ยไปเข้าแข่งขัน
“ซูหร่านกลับมาแล้วเหรอ พอดีเลย ใกล้จะได้กินข้าวแล้ว”
กู้จาวเยวี่ยแย้มยิ้มให้เธอ ท่วงท่าอ่อนหวานดั่งสายน้ำ ทว่าในแววตานั้นกลับแฝงความภาคภูมิใจในตนเองอยู่หลายส่วน
ท่าทีเช่นนี้ ราวกับเธอเป็นเจ้าบ้าน ส่วนกู้ซูหร่านเป็นเพียงแขก
กู้ซูหร่านตอบรับเสียงเรียบ “อืม”
บนโต๊ะอาหาร เมิ่งหลินอธิบายด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข “เยวี่ยเยวี่ยสร้างชื่อเสียงจริง ๆ การแข่งขันหมากรุกจีนระดับประเทศคราวนี้คว้าอันดับสามมาได้ด้วย!”