ตอนที่ 38 ฉันคือคู่ดูตัวของเธอ เหยียนโม่เหริน

ในร้านยุ่งติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดก็ถึงช่วงสุดสัปดาห์

เถ้าแก่หลิวเห็นว่ากู้ซูหร่านเหน็ดเหนื่อยเกินไป จึงตัดสินใจให้วันหยุดหนึ่งวันแก่ผู้มีผลงานยอดเยี่ยมคนนี้

เมิ่งหลินเป็นคนที่ยินดีที่สุดในบ้าน

เธอกุมข้อมือเรียวบางของลูกสาวไว้อย่างกระตือรือร้น อดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างเอ็นดูระคนสงสาร “หร่านหร่าน ช่วงหลายวันนี้ลูกยุ่งจนผอมไปหมดแล้ว ในที่สุดแม่ก็มีเวลาพาลูกออกไปเดินเล่น ซื้อเสื้อผ้าสมัยใหม่ให้ลูกบ้าง”

“ขอบคุณแม่” กู้ซูหร่านแย้มยิ้มบาง ๆ

เธอรู้สึกว่าฝีมือการตัดเย็บเสื้อผ้าในบ้านของเมิ่งหลินก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว เสื้อไหมพรมและผ้าพันคอที่ถักล้วนดูดี อีกทั้งยังแฝงความตั้งใจเอาไว้ข้างใน

ทว่าการได้ออกไปเดินเที่ยวบนถนนพร้อมกับเมิ่งหลิน ก็เป็นสิ่งที่กู้ซูหร่านเฝ้ารอเช่นกัน