กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หอหงส์กำลังรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน แต่คนในร้านช่วงหลายวันมานี้ต่างประสาทตึงเครียดกันหมด
หลังเที่ยงทุกคนก็พักผ่อนกัน
ป้าหวังเดินไปเดินมาในร้าน ก้นไม่เคยได้แตะเก้าอี้ เอาแต่เช็ดโต๊ะกวาดพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
กู้ซูหร่านเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ จึงดึงเธอไปพัก
“ป้า โต๊ะสะอาดพอแล้ว”
ป้าหวังยิ้ม ยิ้มอย่างขมขื่น “เฮ้อ คณะประเมินอาหารจากเมืองหลวงกำลังจะมาถึงร้านเราแล้ว อีกแค่วันสองวันนี้ ป้าก็ทำอะไรกันไม่ได้ ไม่มีความสามารถเหมือนซูหร่านที่ทำเมนูดี ๆ ให้ร้านได้ขนาดนั้น ได้แต่ใส่ใจเรื่องความสะอาดของร้านให้มากหน่อย”