ตอนที่ 1 สูญเสียความทรงจำ

“กู้ซูหร่านเข้าโรงพยาบาลอีกแล้วเหรอ เธอไปก่อเรื่องอะไรกันมาอีกล่ะ รีบเล่าให้ฉันฟังเร็วเข้า”

“รอก่อน ฉันขอหยิบเมล็ดแตงกำมือหนึ่งก่อน พวกเรามากัดเมล็ดแตงไปฟังไป เรื่องที่กู้ซูหร่านทำแต่ละครั้งนี่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าคนเล่านิทานเสียอีก เป็นถึงลูกสาวผู้บัญชาการแท้ ๆ แต่วัน ๆ เอาแต่ทำเรื่องไร้ยางอายพวกนี้ จุ๊ จุ๊ จุ๊”

“คราวนี้ตื่นเต้นจริง ๆ นั่นแหละ กู้ซูหร่านแทบจะเป็นคนบ้าไปแล้ว ในงานเต้นรำสานสัมพันธ์ สหายกู้จาวเยวี่ยกับสหายเสิ่นแค่เต้นรำด้วยกันเพลงเดียว เธอก็เต้นแร้งเต้นกา หาว่าพวกเขาประพฤติตัวไม่เหมาะสม ดึงดันฉุดรั้งกันต่อหน้าธารกำนัล ทั้งร้องไห้ทั้งอาละวาด ทุบทำลายอุปกรณ์จนพังยับเยิน ก่อความวุ่นวายจนเละเทะไปหมด”

“ให้ตายสิ ทำเอาทุกคนหมดสนุกกันหมด แล้วทำไมเธอถึงพาตัวเองเข้าโรงพยาบาลได้ล่ะ”