บทที่ 9: ใช้เงินอย่ามือเติบ

บทที่ 9: ใช้เงินอย่ามือเติบ

แสงแดดอุ่นส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่จรดพื้นของหอสมุด ตกกระทบร่างเฟิงหนานซู จนผมยาวสลวยกับขนตาหนาแน่นของเธอดูราวกับถูกฉาบด้วยสีทองจางๆ

เธอนั่งหลังตรง เรียบร้อย เงียบสงบ และว่าง่าย

ปลายนิ้วเรียวคีบมุมหน้ากระดาษไว้ แล้วพลิกหน้าเบาๆ ดวงตาคู่งามเปี่ยมด้วยความบริสุทธิ์

ทำแบบนี้ซ้ำไปหลายครั้ง ถุงข้าวเกรียบกุ้งก็ค่อยๆ ว่างเปล่า

ครั้นเฟิงหนานซูยื่นมือไปหยิบอีกครั้ง เธอถึงรู้ว่านั่นเป็นชิ้นสุดท้าย จึงเงยหน้ามองเจียงฉิน

“ฉันไม่กินแล้ว นายกินให้หมดเลย”

เจียงฉินจ้องเธออยู่นาน ถึงแน่ใจว่าเฟิงหนานซูไม่ได้ล้อเล่นกับเขาจริงๆ

เธอตกลงให้เขายืมเงินจริงๆ