บทที่ 6: เจียงฉินต้องเสียใจแน่

บทที่ 6: เจียงฉินต้องเสียใจแน่

“ซือฉี ทำไมร้องไห้ล่ะ?”

“เจียงฉินเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อก่อนเขาไม่มีทางทำกับฉันแบบนี้แน่ ฉันไม่ให้เขาไป เขาก็ยังดื้อจะไป ตั้งใจทำให้ฉันโมโหชัด ๆ!”

ฉู่ซือฉีกัดฟัน น้ำตาคลอเบ้า หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจ

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเป็นแก้วตาดวงใจของทุกคน พ่อแม่ตามใจ ครูก็เอ็นดู คนรอบตัวต่างรายล้อมเธอ แต่เมื่อครู่นี้เธอกลับสัมผัสได้ถึงแววเบื่อหน่ายในสายตาของเจียงฉิน ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดมาก

ฉู่ซือฉีคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงจิตใจดี ต่อให้ปฏิเสธเจียงฉินไป เธอก็ไม่ได้ตัดเยื่อใยเสียทีเดียว ยังให้กำลังใจเขาให้พยายามต่อ ทั้งมอบความอบอุ่นและความหวังให้ด้วย