กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 150 เธอไม่อยากทำให้การค้ำชูของเขาต้องสูญเปล่า
พอวางสายแล้วตอนเดินกลับ อวี้หลีก็เห็นหน้าคุ้น ๆ คนหนึ่งกำลังเดินสวนมาตามทางเดิน
เธอเผลอชะลอฝีเท้าลงแล้วมองอยู่สองสามที อีกฝ่ายก็หรี่ตามองสำรวจเธอเหมือนกัน ทั้งสองคนหยุดเดินพร้อม ๆ กัน
อวี้หลีจำได้แล้ว คือผู้หญิงผมหยิกคนที่เคยเจอกันบนเรือยอชต์เมื่อปีนั้น
ผู้หญิงผมหยิกคนนั้นชื่อเมีย (Mia) เธอนุ่งกี่เพ้ารัดรูปแต่งหน้าจัดเต็ม ที่ปลายนิ้วคีบบุหรี่เอาไว้ ทั้งสองคนเดินเลียบไปตามทางเดินหินบลูสโตน แสงจันทร์ทอดเงายาวอยู่ด้านหลัง
“ขอโทษนะ”
เดินไปได้สักพัก เมียก็พูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า “เมื่อก่อนฉันยังเด็กและใจร้อน พูดจาไม่รู้จักคิด”