กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 127 ฉันขอร้องแค่เธอ... อย่าทิ้งฉันไป
สิ้นเสียงพูด ลมหายใจร้อนผ่าวของผู้ชายก็ทาบทับลงมาทันที
ถานเยี่ยนชิงใช้มือข้างหนึ่งพาดบนท้องน้อยของเธอ อุ้มร่างเธอให้นั่งตะแคงบนตัก ส่วนมืออีกข้างประคองแก้มเธอไว้ จูบซับความชื้นและไออุ่นบริเวณมุมปากของเธอ
“ถานเยี่ยนชิง...”
อวี้หลีเบี่ยงหน้าหนีแล้วพยายามผลักเขาออก แต่กลับถูกเขาใช้มือข้างเดียวรวบข้อมือทั้งสองข้างไขว้ไว้ด้านหลัง ท่าทางแบบนี้ทำให้เธอแอ่นอกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว กลับดูคล้ายกำลังตอบรับเขาเสียมากกว่า
“หลีหลี ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน...”
ผู้ชายดื่มเหล้ามา น้ำเสียงที่เคยใสกังวานฟังดูทุ้มต่ำและหม่นหมองเป็นพิเศษในคืนฤดูใบไม้ผลิอันเงียบงัน