0125

ตอนที่ 125 อยู่ที่เมืองเป่ยเฉิง อยู่ข้างกายฉัน ดีไหม?

เสียงของชายหนุ่มราวกับหยาดน้ำค้างยามค่ำคืนที่เหน็บหนาว ล่องลอยอยู่ในความมืดมิดอันยาวนานและไม่มีวันจางหาย

หิมะบนกิ่งไม้ร่วงลงใส่พุ่มหญ้าดังเป๊าะ ราวกับมีคนโยนก้อนหินลงไปในทะเลสาบในใจ กระเพื่อมเป็นวงคลื่นซัดส่าย