กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 122 เธอปล่อยวางไม่ได้ ก็ทำได้แค่ถอยห่าง
พอพูดจบเธอก็จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองพูดอะไรไปบ้าง ซบหน้าลงกับแขนอย่างหมดแรงแล้วเคลิ้มจะหลับ
ถานเยี่ยนชิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สะกดกลั้นอารมณ์ที่อยากจะสั่งสอนเธอเหมือนเมื่อก่อน
เสียง “แปะ” ดังขึ้น เป็นโทรศัพท์ของอวี้หลีที่ร่วงลงพื้น
เธอประคองตัวเองไม่ไหวจนต้องหลับตาลง แพขนตาสั่นระริก อยากนอนแต่ก็ไม่กล้าหลับลึก