0119

ตอนที่ 119 เขาเคยมาจริง ๆ

แสงเงินแสงทองทาบทาขอบฟ้า ยามเช้าตรู่ของวันต่อมาตอนตีห้ากว่า สายฝนโปรยปรายลงมาตามกระจกหน้าต่าง พัดพาความเย็นยะเยือกเข้ามา อวี้หลีค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ขนตายังคงเปียกชื้นเล็กน้อย เธอหายใจแผ่วเบา เอียงศีรษะไปเล็กน้อย ก็เห็นยาค่อย ๆ ไหลลงมาตามสายให้น้ำเกลือ

อวี้หลีเผลอหันศีรษะมองไปรอบ ๆ ในห้องพักผู้ป่วยเงียบสงบ มีเพียงเธออยู่คนเดียว

เสียงคุ้นหูที่เธอแวบได้ยินตอนสะลึมสะลือ ดูเหมือนจะเป็นแค่ภาพหลอนของเธอเอง

อวี้หลีขยับร่างกายที่แข็งทื่อ ยื่นมือไปแตะปุ่มกดที่หัวเตียง

ไม่นานนัก หมอและพยาบาลก็กรูเข้ามาในห้องผู้ป่วย