กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 102 ไม่ร้องแล้วนะ ดีไหม?
อวี้หลีกับถานลิ่งเจียกินมื้อเย็นที่บ้าน แล้วนั่งเล่นเกมงูกันต่ออีกหลายชั่วโมง จนกระทั่งถานเยี่ยนชิงกลับมา ถานลิ่งเจียถึงยอมกลับด้วยความอาลัยอาวรณ์
พอผู้ชายเข้าบ้านก็โยนเสื้อโค้ทไว้ข้าง ๆ แล้วนั่งนวดระหว่างคิ้วอยู่บนโซฟา
อวี้หลียืนมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปถามว่า “กินข้าวหรือยังคะ”
“ยังเลย”
ถานเยี่ยนชิงยื่นมือไปดึงตัวเธอเข้ามาในอ้อมกอด “มื้อเย็นกินอะไรมา”
“กับข้าวฝีมือป้าเจียงค่ะ แต่เก็บโต๊ะหมดแล้ว ถ้าคุณจะกินเดี๋ยวให้ป้าเจียงทำเพิ่มใหม่นะ”
อวี้หลีเห็นเขาท่าทางเหนื่อยล้า เผลอยื่นมือไปนวดขมับให้เบา ๆ “กลับมาซะดึก ฉันนึกว่าคุณกินมาจากข้างนอกซะอีก”