0091

ตอนที่ 91 ความเห็นอกเห็นใจ

ไม่แปลกเลยที่เธอไม่เคยเล่าเรื่องที่บ้านให้เขาฟัง ไม่แปลกเลยที่ตอนยังเด็กขนาดนั้น เธอต้องตัวคนเดียวถ่อไปทำงานที่เป่ยเฉิง

ตอนที่เธอจากที่นี่ไป น่าจะอายุสักสิบหกสิบเจ็ดปี เรียนมัธยมปลายยังไม่ทันจบเลยมั้ง

เขายังจำคืนนั้นเมื่อสามปีที่แล้วได้ หลังจากที่เขาขับรถพาอวี้หลีไปเก็บของที่ห้องเช่ารวม โซนนั้นเป็นหมู่บ้านในเมืองที่ทางเป่ยเฉิงยังรื้อถอนไม่ถึง พื้นที่เล็กนิดเดียว แต่กลับอัดแน่นไปด้วยผู้คนรากหญ้าของเมืองนี้

ถนนหนทางก็แคบ รถของเขาขับเข้าไปข้างในไม่ได้ พอเข้าใกล้แถบนั้นทีไร ก็จะได้กลิ่นเหม็นเน่าลอยมาเตะจมูกทุกที

ถานเยี่ยนชิงทนไม่ไหวเด็ดขาด สั่งให้จอดรถไว้ไกลลิบ แล้วปล่อยให้เธอพาคนขับรถไปเก็บของกันเอง